"Jedyne co mam, to złudzenia, że mogę mieć własne pragnienia.
Jedyne co mam, to złudzenia, że mogę je mieć."
Jak można planować? Jak można coś sobie układać? Jak można myśleć o sobie? Jak można chcieć swojego szczęścia? Jak można żyć w społeczeństwie? Jak można cieszyć się dniem? Jak można pracować dla siebie? Jak można pracować nad sobą? Jak można... nie uwzględniając innych, nie uwzględniając czynnika ludzkiego?
Czy to, że chcemy być samowystarczalni jest w ogóle możliwe?
Czy jeśli bardzo będziemy chcieli dobrze dla siebie, będziemy pragnęli swojego szczęścia, to nawet społeczeństwo nie będzie w stanie nam w tym przeszkodzić?
Jak bardzo muszę brać pod uwagę myśli innych?
Chyba jeśli chcę być z nimi, żyć z nimi, kochać ich, to musi być dla mnie bardzo istotne.
Jak poznać zamiary innych?
Jak najpierw pokochać siebie, nie obserwując innych?
Czy mogę kochać siebie i być ze sobą szczęśliwa, zanim zacznę obserwować?
Jeśli nie będę patrzeć uważnie, nie będę mogła powstrzymać złych ludzi, a oni mogą popsuć mój plan.
Ale jeśli będę przyglądała się innym, zapomnę o sobie.
Pokochaj siebie, dopiero potem obserwuj.
"Miałam myśli spokojne, lecz ktoś wywołał w nich wojnę."
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz